Ve yekûlullezîne âmenû lev lâ nuzzilet sûreh(sûretun), fe izâ unzilet sûretun muhkemetun ve zukire fî hel kıtâlu re’eytellezîne fî kulûbihim maradun yanzurûne ileyke nazaral magşiyyi aleyhi minel mevt(mevti), fe evlâ lehum.

Ve âmenû olanlar: “(Savaşı emreden) bir sure indirilmeli değil miydi?” derler. Sonra da muhkem (hükmü açık ve kesin) bir sure indirilince ve onun içinde savaş zikrolunuyorsa (bahsediliyorsa), kalplerinde hastalık olanların, üzerlerine ölüm hali çökmüş gibi bir bakışla sana baktıklarını görürsün. Oysa onlar için en iyi (en uygun) olan odur ki…


--------------------------------------------------------------------------------

1. ve yekûlu : ve derler
2. ellezîne : onlar
3. âmenû : Allah'a ulaşmayı dilediler, âmenû oldular
4. lev lâ : (öyle) değil mi
5. nuzzilet : indirildi
6. sûretun : bir sure
7. fe : o zaman, sonra da
8. izâ unzilet : indirildiği zaman
9. sûretun : bir sure
10. muhkemetun : muhkem, hükmü açık olan, tevîle ihtiyaç olmayan
11. ve zukire : ve zikredildi
12. fî hâ : onun içinde, onda
13. el kıtâlu : savaş
14. raeyte : sen gördün (görürsün)
15. ellezîne : onları
16. fî kulûbi-him : kalplerinin içinde, kalplerinde vardır
17. maradun : hastalık
18. yanzurûne : bakarlar
19. ileyke : sana
20. nazara : bakış
21. el magsiyyi aleyhi : üzerine baygınlık çökmüş
22. min el mevti : ölümden, ölüm halinden
23. fe : o zaman, o taktirde, oysa
24. evlâ : evlâ, en iyi, en yakın, en uygun
25. lehum : onlar için



--------------------------------------------------------------------------------
AÇIKLAMA

Bismillâhirrahmânirrahîm
Âmenû olanlar burada kalplerinde hastalık olanlar, yani Allah'a inanan ama Allah'a ulaşmayı dilemeyen, hidayetin Allah'a ulaşmayı dilemekle başladığı onlara hatırlatılmasına rağmen dilemeyenler olarak yer alıyor.

47 / MUHAMMED - 25: İnnellezînerteddû alâ edbârihim min ba’di mâ tebeyyene lehumul hudeş şeytânu sevvele lehum ve emlâ lehum.
Muhakkak ki kendilerine hidayet tebeyyün ettikten (açıkça belli olduktan) sonra arkalarına geri dönenleri şeytan (küfre) ulaştırdı. Ve onları (kötü) emellere yöneltti.

Bu sebeple savaşı emreden muhkem bir sure indiği zaman onlar, üzerlerine ölüm baygınlığı çökmüş olanlar gibi bakıyorlar. Oysa onlara uygun olan (yapılması gereken).